yazarların hayatlarındaki dönüm noktaları - bol sözlük

yazarların hayatlarındaki dönüm noktaları

başlık no:2970 okunma:3060
şu an konu dışı kategorisindeki bir başlıktasınız.

Sayfalar: >>

  1. --spoiler--burda güzel bi entry vardı.--spoiler--
    ret1arius | ? | 11.9.2014 22:36 ~
    (#10764)
  2. 10 dakika önce başladım okumaya. eğer bu entryyi okursam hayatımın en büyük dönüm noktası bu olacak. bu azimle her haltı yaparım.





    (bkz: kahrolsun noktadan sonra boşluk bırakma kuralı)
    penguen | ? | 11.9.2014 23:02 ~
    (#10771)
  3. uyuşturucuyu bırakmam hayatımın dönüm noktası oldu. bir senedir ot bile içmiyorum allahıma binlerce kez şükürler olsun.

    uyuşturucu ilk başlarda çok iyi hissettirir, bir zaman sonra çok kötü.

    yıllarca gözlerim kan çanağı ve kafam güzel gezmişim. hayatı ayık yaşamaya hala tam anlamıyla alışamadım. ilk bıraktığım zamanlarda sürekli alkol içerdim ama baktım alkol cebi deliyor alışmaya çalıştım, başardım da. ama hala ilk fırsatta içerim. ayık takılmayı sevmiyorum abi napalım.
    tornado34 | ? | 11.9.2014 23:08 ~
    (#10772)
  4. daha dönemedim.
    kobaysos | ? | 11.9.2014 23:18
    (#10773)
  5. (bkz: bizim neden manitamız yok rıza baba)
    kobaysos | ? | 11.9.2014 23:25
    (#10776)
  6. bazı insanlar için çok sikko olabiliyor bu noktalar.

    bir gün bir arkadaşla atmye maaşım yatmış mı diye bakmaya gittik. taktım kartı, bir de ne göreyim... benim için o zamanlar cidden fazla bir meblağ olan para var. para birikmiş amına koyım... seviniyorum. aynı sagopanın beyaz show da dediği gibi " benim param var ya..." diyordu ya. aynı o moddayım.

    arkadaşa döndüm, bakiyeye bak lan dedim. övgü bekliyordum.

    " olur tabi olm, sigarayla yemekten başka bir şeye para harcamıyorsun ki " dedi.

    aha işte dönüm noktam bu laftır benim. sonra kafamdaki tilkiler salınmaya başladı. bir bir tabuları yıktım. parayı çar çur ettim. şu an fazla param yok bankada ama idare ediyorum. sigara ve yemek için çalışmıyorum hiç değilse.
    if rap gets jealous | ? | 11.9.2014 23:41
    (#10781)
  7. Hiç tütün veya uyarıcı madde kullanmadım. Lise 1 ortalarıydı. Kız vardı. İşte herkesin vardır ya lisede. Bu lan işte dedim bu amınakoyim. Ama müthiş özgüvensiz ve utangaç olduğum için konuşamadım kızla. Sonra bir gün arkadaş gazı. Tak attım mesajı ama ne mesaj bana atsalar evlenirim(!) neyse bu cevap atma tenezzülünde bile bulunmadı. Sonra farkettim ki arkadaşlarına falanda anlatmış. Eğleniyorlar işte. İnsanların konuşmalarını dinlemektense kulaklık takmayı yeğleyen biri olduğum içindir geç farkedişim. O gün bu gündür ailem ve çok yakınlarım hariç kimseye güvenmiyorum. Hayata ve insanlara karşı daha sertim. İyice ketumlaştım. Kimseye dert anlatmıyorum sadece dinliyorum. Hatta belkide ilk defa burda anlatıyorum. Ama gözüm açıldı artık. Neyse ne ya artık zamanlarındayız değil mi?
    plat | ? | 12.9.2014 03:11
    (#10816)
  8. (bkz: sakin ol ve sözlüğü yavaşça yere bırak evlat)
    penguen | ? | 22.9.2014 23:18
    (#13117)
  9. sanırım dündü... bir gün, bir vakit bu entry'e tekrar rastlarsam uzun uzun yazarım. lakin dostlar, kardeşler, abiler... bugün yeni bir gündür.

    bilmiyorum belki son gündür.
    anonim | ? | 14.2.2015 03:52
    (#28894)
  10. sanırım üniversiteyi kazandıktan sonra oldu.
    anticon | ? | 15.2.2015 13:57
    (#29074)
  11. 1 yıl geçmiş. hala dönemedim.
    kobaysos | ? | 15.2.2015 14:01
    (#29079)
  12. şu iğrenç ülkeden kurtulayım belki o zaman olur.
    acapella | ? | 15.2.2015 16:53
    (#29087)
  13. okuldan eve dönerken beklediğim otobüs durağı.
    sapinakadarinsan | ? | 15.2.2015 17:22
    (#29090)
  14. Tarihini bile unutmam 18 Mart 2010'da bi kıza vurulmustum birader. 7. sınıftı ergenlige yeni giris zamanları yani. Özgüvenim sıfırdı yakısıklı da sayılmazdım. Tam iki sene boyunca ortaokulu bitirene kadar sevdim kızı hem de tek kelime konusmadan. Bu platonik sevgi bana yine de güc veriyodu iyi hissetmemi saglıyodu. Liseye gecis dönemimde bende bi bosluk olustu ve ben yokus asagı kaptırıp giden arabalar gibiydim önüme hangi kız cıksa kendimi durduramıyordum yazıyordum. 5 tane kıza acıldım bi senede, ergenligimin hakkını fazlasıyla verdim. 10. sınıfa gecince bi kızı sevmeye basladım adı Elifti. Ablasını sevgilisi öldürmüstü. Söylemeye bile yeltenmedim Elife. O kadar masumdu ki. 11. sınıfa gecerken tek istegim beni Eliften vazgecirebilecek bi kızla tanısmamdı. Lakin öyle bi kız geldi de. Aklımı basımdan alıverdi 1 hafta icinde. Nerede nası yaptım bilmiyorum ben bu kıza acıldım ve yine olmadı. Sonra oturup düsündüm. Yarıyıl tatiliydi. Ya ben 2.5 sene boyunca hic mi kimseyi haketmedim, özgüvensizligim olabilecek en dip yerdeydi. Ve bi gün kendime söz verdim. Bi daha ne olursa olsun, kim olursa olsun sevgili olma ihtimalini dahi düsünmeyecektim. Bunu dedim ya demez olaydım. Ben iyi yola dogru gidiyodum. Namaza baslamıstım, üniversite sınavıma bile calısmaya baslamıstım. Uzun süreden sonra ilk defa güclü hissediyodum. Dedim ya iki hafta sürdü sadece. ilk dönem aklımı basımdan alan kız simdi ben pismanım diyordu. Lütfen benimle sevgili ol diyordu. Hersey saka gibi gelmeye basladı. Sözümde durmak icin reddettim o kızı. Sonra yine rahatladım ama eski gücüm biraz zayıflamıstı. Sonra 18 Mart 2014'te alt dönemlerden bi kız bana mesaj attı. Tarihlerin tesadüfüne bak. Ben ilk basta arkadasca konustum. Sonradan kızın beni sevdigini ögrendim arkadasları aracılıgıyla. Kızı reddetmistim, özgüvensizliğim ve alısmıslıgım yüzünden yine üzülecegimi düsünüyordum. Sonra benim de arkadaslarım ısrar etti gül gibi kız niye cıkmıyosun diye. Ben de birseyler hissediyodum ama ne oldugundan emin degildim. Bi gün ne olduysa oldu sevgili olduk. ilk baslarda hersey çok güzeldi keyfime diyecek yoktu, o da mutluydu. Sonra liseli iliskilerindeki kacınılmaz sonlardan birini yasıyodum. Üstüne çok düsmüstüm ve o günden güne beni umursamamaya baslamıstı. Normal iliski 1 ay sürmüstü. İlk ayımızdan sonra sacma sapan seylerden tartısmaya baslamıstık. isin kötü tarafı ben ona vurulmustum baglanmıstım. boktan 2 ay gecirdim. en sonunda kıza küfür ettim sövdüm saydım kovdum basımdan. bi hafta boyunca ozur dilememi bekledi eskisi gibi ama oralı bile olmadım. en sonunda benden ozur diledi yaptıkları icin. kabul etmedim. tam 2 gün boyunca özür diledi hic durmadan. en sonunda vicdanen rahatsız oldum icim de yeniden ısındı. yeniden sevgili olduk. bana hicbirseyin eskisi gibi olmayacagini herseye sıfırdan baslayacagımızı söylüyordu ben de inanmısım saf gibi. 2 hafta sürdü bu iliski yaz tatiline girdik. Sonraki gün bana kızın en yakın arkadası mesaj attı gecmis olsun ayrılmıssınız diye. Kendimi antremanda kovulan Prandelli gibi hissettim. Anlatmadıgım daha cok sey var. Daglara yazsam sıgmaz. Su an bunu yazarken bile o kıza nefretimi kusuyorum. YGS'ye bi ayım kalmısken halen ders calısmadım ve kendimi toparlayamadım. Hayatımın dönüm noktasına gelirsek yarıyıl tatilinde kendime verdigim sözdü. Siz siz olun benim kadar büyük konusmayın.
    insanterbiyecisi | ? | 15.2.2015 18:34
    (#29097)
  15. Bir... Mahallede taso oynuyorduk ve kazanmıştım. akşam tasolarımla vakit geçirirken babam 'nerden buldun bunları senin yoktu bu kadar' dedi. Bende kazandığımı söyledim. Aldı ve hepsini yaktı.
    İki... Gemboy kazanmıştım. Çekirdek paketinden çıkan bir şeydi. Akşam oynarken babam gördü, öğrendi ve sobada yaktı.
    Üç... Hatırlayan vardır çikletlerden resim çıkardı ve albüm tamamlardın. Beyblade albümünü tamamlamıştım ve futbol topu kazanmıştım. Babam gördü, öğrendi ve kesti.
    Dört... Yeni bir kırtasiye açılmıştı. Kazıkazan diye bir oyun vardı , oynadım ve bir tarak kazanmıştım. Eve gelince kız kardeşim istedi 'Neymiş erkekmişim ve gerek değilmiş bana' babama şikayet etmiş babam neden bir tarak aldığımı sordu öğrendi, sobada yaktı.

    Nasıl bir dönüm noktası mı oldu bende?
    Her seferinden sonra babam yenisini alıp getirdi ve kendim kazanmam gerektiğini anlattı ve hayatımda hiç iddaa oynamadım.
    recopa | ? | 7.5.2015 21:22
    (#35784)
  16. bir kız vardı çok önceden çok pis hoşlanıyordum işi ilerlettik sonra hayvan gibi aşık olmuştum sonra ailevi sıkıntılar çıktı ben başka şehire gittim yine devam ettik ama bir süre sonra yetmiyordu canan tan'ın dediği gibi mekanlar farklılaşınca gönüller bir olmuyor aynen öyleydi sonra ayrıldık onun da ailevi sıkıntıları çıktı o da başka şehire gitti o gün bugündür görüşemiyoruz, konuşamıyoruz ondan sonra yine bazı kızlardan hoşlandım ama hoşlandım sadece kadını bir noktadan sonra cinsel obje gibi görmeye başladım cinsel obje derken ondan sonra hoşlandığım kişilerin kendisine değil güzelliğine kapıldım en fazla 1 hafta sonrada yolu verdim ayrıldığımızdan beri hiç kimseyle uzun bir ilişki yaşamadım oğlum kanalde de yayınlanan aşiret dizisi kıvamında oldu biliyorum ama çok zor bir şey ayrıldıktan sonra bir klişe olarak alkole verdim anasını satayım onla beraberken iyiydim, mutluydum yani insan başka ne ister hayat da mutlu olmak değil mi en genel tabiriyle dönüm noktalarımdan biri o ayrılık oldu bu dönüm noktası tam tersi kötülük sağladı bana geçen bir arkadaşa da bahsetmiştim siktir et be oğlum ayarlarıs bir manita demişti o yüzden buraya yazdım kimliksizlik bu sözlük olaylarında en sevdiğim şey ünlü bir abimiz sagonun dediği gibi Mutlu sonların kötü başlangıçlarına alışabilmeli.
    blow up | ? | 8.5.2015 11:15
    (#35822)
  17. suikast.de nin kapanmasıyla herkesin gerçek yüzünü görerek hayatıma devam etmem...
    pisagor | ? | 9.5.2015 11:18
    (#35885)
  18. uyuşturucuyu bırakmak. lakin ben bunu iyi yönde bi dönüm noktası olarak görmüyorum. belki bana kızacaksınız, küfredeceksiniz, "çoluğa çocuğa güzel örnek ol len!" diyeceksiniz ama...

    abi uyuşturucuyu bırakmak, hayatımda verdiğim en kötü karardı benim...
    anonim | ? | 10.5.2015 02:53 ~
    (#35956)
  19. ölüm gibi birşeydi ama kimse ölmedi

    anlatsam herkes bunu düş zanneder

    Beyler Trailer gibi oldu ama inanın yazacak ne halim var ne de psikolojim bunu kaldırır. Bir gün belki yazarım ama.

    Unutulmuş bir entryin editi: daha yazmamışım amk. Bir ara bunu yazayım. Bu da sözüm olsun.
    turistomer | ? | 30.8.2015 01:38 ~
    (#43134)
  20. Bizim mahalleydi.

    sokaktaki oyunlardı lan. Şıka(derdik biz. misket,bilye,gulle) oynamak mesela. Kola şişelerine doldururdum onları. ama mahalleye çıkarken 10-20 tane alırdım.
    taso oynardık. mermerden merdiveni olan o evdi mekan. dümdüz bir zemin.
    Futbol maçlarımızı okulun sahasında yapardık. kola turka'nın kırmızı beyaz topları çıkmıştı o zamanlar. kendimi profesyonel hissetmiştim. ne güzel toptu o ya. maç değildi sadece aylık,ortada kalma,zıbartmaç(adana tabiriyle), sektirme yarışı oynardık.
    kendi potamızı yapmıştık. zehir oynardık, yine aylık oynardık.
    Bahçe hotmunundan yaptığımız çemberlerimiz vardı. bir çubukla kontrol ederdik. yarışlar yapardık.
    6 sıfırlı dönemin o koca 50000 lirasını kim unutabilir. okulda paket lastikleriyle gometrik şekiller oluşturmak için yaptığımız çivili tahtada o parayla maç yapardık.
    kuran kursları sıkıcı değildi. 5 sınıfı geçmeyenler kayıt olamıyordu ama sağolsun imam izin verirdi. Simit oynardık.(simiiiiiii...). tesbih savaşı yapardık. cami terlikleriyle avluda maç yapardık.
    beybleyd lerimiz vardı. kayi olmak için savaşırdık. diğer mahallelerle savaş yapardık.
    1 milyonla 2 kişi doyardık. 250binlik iki kola(kola dediğim karamel aromalı gazoz) alırdık. şa&ka vardı,beyce, ice vardı.
    tabletlerimiz yoktu ama gemboylarımız vardı.hani şu tetris oynanan.
    sapanlarımız vardı. dereye kuş avlamaya giderdik.
    etraftan su boruları bulurduk. kağıtları foni yapıp savaş yapardık.


    şimdi şükrediyorum çocukluğuma. şimdi bende dahil bilgisayar başında geçiyor sanki boş zamanlar. eğer böyle bir çocukluğum olmasaydı hayatın hala zevkli yanlarının olduğunu hatırlayamazdım.

    en büyük dönüm noktam bu.

    edit: sakızdan çıkan çıkartmalarla albüm doldurmak varya. Allahım ne günlerdi ya.
    anonim | ? | 31.10.2015 23:09 ~
    (#46444)
  21. Sayfalar: >>

    fb | twt | youtube | insta | spotify | anket | uyarı | devlog